🔴 نظر طب سنتی درباره خواص کنگر :: مجلۀ پربازدیدترین‌ها




۲۷ام فروردین ۱۳۹۷ بلاگی

کنگر فرنگی، “کنگر بری، اقسون، هیشر” در منابع طب سنتی ایرانی ارده شاهی یا آرتیشو (نام گیاهشناسی: Cynara scoolymus) نوعی گیاه یکساله است که بومی جنوب اروپا و کنارهٔ مدیترانه‌است

غنچهٔ این گیاه خوراکی است و بیشتر به صورت آب‌پز پخته می‌شود. همچنین، در ایتالیا، این گیاه سبزی اصلی پیتزای چهارفصل در فصل بهار است.کنگر گیاهی است علفی که در ایران نیز پرورش داده می‌شود و در طب جدید عصارهٔ ان به صورت آمپول یا قطره بنام کوفیتول تجویز می‌شود.

ترکیب شیمیایی:

اینولین، سینا روپکتین، سینارین، قندها، آنزیمها، کافئیک اسید، اوژنول….

گنگرمعمولی گیاهی خودرو با برگهای خاردار و ساقه های ضخیم شبیه به کرفس است که از آن در پخت سوپ، خورش و حتی به صورت خام در سالاد استفاده می کنند.

البته باتوجه به اینکه برگه آن تیغه ریز و تیزی دارند، هنگام پاک کردن مراقب دستان خود باشید؛ پس بهتر است از دستکش استفاده کنید.

کنگر طبیعت گرم و خشک دارد و به همین علت آن را با ماست نیز می خورند. در ضمن برای آن دسته از افرادی که گرم مزاج هستند، خوردن آنتوصیه میشود. علاوه براین، کنگر منبع غنی پتاسیم است.

مصارف درمانی

۱-ترشح صفرا از کبد را افزایش می‌دهد.
۲-تقویت اعمال کبد.
۳-جلوگیری از تجمع چربی در سلولهای کبدی، تحریک کلیه در دفع اوره و کلسترول.
۴-پایین آوردن کلسترول وتری گلیسیرید خون.
۵-درمان یرقان؛زردی، قولنج کبدی، سنگ کیسهٔ صفرا، آب آوردن شکم.
۶-درمان سنگ کلیه، قولنج کلیه، درمان ازدیاد اورهٔ خون .
۷-درمان بیماریهای پوستی خارشدار.
۸-تب‌بر است. و نیزدر درمان رماتیسم و یبوست مؤثر است

آیکون سایت از طب روز


مطالب پیشنهادی